POVYADES DİNİ’NDE İNSAN HAKLARI VE SORUMLULUKLARI

Sonsuz ve Tek Olan Yaradan’ın izniyle…

İnsan yalnızca yaşayan bir varlık değildir.

İnsan; düşünen, hisseden, seçim yapan, sorumluluk taşıyan ve ruhsal bir yolculuktan geçen bir varlıktır.

Bu nedenle her insanın sahip olduğu bazı temel haklar vardır.

Ancak Povyades Dini'nde hak kavramı hiçbir zaman yalnızca:

“Benim ne hakkım var?”

sorusuyla sınırlı değildir.

Bunun yanında:

“Ben başkasının hakkına karşı ne kadar sorumluyum?”

sorusu da sorulmalıdır.

Çünkü insan yalnızca hak sahibi değildir.

İnsan aynı zamanda başkalarının haklarının koruyucusudur.

Bir insan özgür olmak istiyorsa, başkasının özgürlüğüne de saygı göstermelidir.

Bir insan adalet istiyorsa, başkasına karşı adil davranmalıdır.

Bir insan saygı görmek istiyorsa, başkalarına saygı göstermelidir.

Bu nedenle Povyades Dini'nde insan hakları ile insan sorumlulukları birbirinden ayrı düşünülemez.

Her hakkın karşısında, o hakkı korumaya yönelik bir sorumluluk vardır.

1. İNSANIN DEĞERİ NEREDEN GELİR?

İnsanın değeri sahip olduğu servetten, makamdan, gücünden, eğitiminden veya toplumdaki konumundan kaynaklanmaz.

İnsan, Yaradan tarafından yaratılmış bir ruh olması nedeniyle değerlidir.

Bu nedenle zengin ile fakir,

güçlü ile güçsüz,

bilgili ile bilgisiz,

yönetici ile sıradan insan,

genç ile yaşlı

insanlık değeri bakımından birbirinden üstün değildir.

İnsanların yetenekleri ve görevleri farklı olabilir.

Fakat hiçbir insan başka bir insanın üzerinde mutlak değer sahibi değildir.

Bu anlayış Povyades insan haklarının temelini oluşturur.

2. YAŞAMA HAKKI

Her insanın yaşama hakkı vardır.

Bir insanın hayatı; zenginliği, makamı, düşüncesi veya toplumdaki konumu nedeniyle değersizleştirilemez.

İnsan hayatına gereksiz yere son vermek, insanın en temel hakkına saldırıdır.

Bu nedenle Povyades ahlakında insan hayatına saygı temel bir ilkedir.

İnsan yalnızca kendi hayatını değil, başkalarının yaşamını da korumaya çalışmalıdır.

Bu sorumluluk özellikle güç sahibi insanlar için daha büyüktür.

3. İNSAN ONURU

Her insanın onuru vardır.

İnsan:

aşağılanmamalı,
insanlık dışı muameleye maruz bırakılmamalı,
işkence görmemeli,
sırf farklı olduğu için hor görülmemeli,
bir eşya veya araç gibi kullanılmamalıdır.

Bir insanın yaptığı hata onun insanlık değerini tamamen ortadan kaldırmaz.

Hata yapan insan sorumlu tutulabilir.

Ancak insan olduğu gerçeği ortadan kaldırılamaz.

Bu nedenle Povyades adalet anlayışında:

“Suçlu insan” ile “değersiz insan” aynı şey değildir.

4. ÖZGÜRLÜK HAKKI

İnsan özgür iradeye sahiptir.

Bu nedenle insanın düşünme, karar verme ve hayatına yön verme hakkı vardır.

Fakat özgürlük:

“İstediğimi yaparım.”

anlamına gelmez.

Gerçek özgürlük, başkasının hakkını yok etmeden kendi seçimlerini yapabilmektir.

Bir insanın özgürlüğü, başka bir insanın hayatını veya güvenliğini yok edecek noktaya geldiğinde sorumluluk ortaya çıkar.

Bu nedenle:

Özgürlük ile sorumsuzluk birbirinden farklıdır.

5. DÜŞÜNCE VE İNANÇ ÖZGÜRLÜĞÜ

İnsan düşünme hakkına sahiptir.

Bir insanın düşüncesi zorla değiştirilemez.

İnsan bir inancı benimseyebilir veya reddedebilir.

Ancak Povyades açısından burada önemli bir sınır vardır:

İnanç özgürlüğü, başkasına zulmetme özgürlüğü değildir.

İnsan kendi inancını yaşayabilir.

Fakat başka bir insanı zorla kendi inancına sokmaya çalışmamalıdır.

Dini inanç baskı aracına dönüştürülmemelidir.

6. İNANMAYA ZORLAMA OLUR MU?

Povyades Dini'nin özgür irade anlayışı açısından insanın inancı zorla oluşturulamaz.

Bir insanın ağzından:

“İnanıyorum.”

sözünü zorla çıkarmak mümkündür.

Fakat kalbinde ve ruhunda gerçek inanç oluşturmak mümkün değildir.

Bu nedenle inanç:

baskıyla değil, bilinçli yönelişle ortaya çıkmalıdır.

İnsan Yaradan'a kendi özgür iradesiyle yönelmelidir.

7. EŞİTLİK

Povyades Dini'nde insanlar temel insanlık değerleri bakımından eşittir.

İnsanların:

cinsiyeti,
yaşı,
ekonomik durumu,
mesleği,
eğitim düzeyi,
toplumdaki makamı

onların temel insanlık değerini belirlememelidir.

Bir insanın zengin olması ona başka insanların üzerinde sınırsız hak vermez.

Bir insanın yönetici olması onu ahlaken üstün yapmaz.

Bir insanın fakir olması onu değersiz yapmaz.

İnsanlık değeri satın alınamaz.

8. AYRIMCILIK VE KÜÇÜMSEME

Bir insanı sırf farklı olduğu için aşağılamak Povyades ahlakına aykırıdır.

Farklılıklar insanların birbirini tanımasına engel değil, birbirini anlamasına vesile olmalıdır.

İnsan:

“Benden farklı, o hâlde değersiz.”

şeklinde düşünmemelidir.

Bir insanın farklı düşünmesi, farklı yaşaması veya farklı yeteneklere sahip olması onun temel haklarını ortadan kaldırmaz.

9. ÇOCUKLARIN HAKLARI

Çocuklar özel korunmaya ihtiyaç duyan insanlardır.

Çocuk:

güvenli bir ortamda yaşama,
sevgi görme,
eğitim alma,
beslenme,
korunma,
gelişme,
dinlenme,
oyun oynama,
düşüncelerini ifade etme

haklarına sahip olmalıdır.

Çocukların yetişkinlerin malı olduğu düşüncesi Povyades anlayışıyla bağdaşmaz.

Çocuk bir bireydir.

Anne ve baba çocuğun sahibi değil, sorumlusudur.

10. ÇOCUĞUN AİLE İÇİNDEKİ YERİ

Aile, çocuğun ilk eğitim ve güven ortamıdır.

Anne ve baba çocuğa yalnızca yemek ve barınma sağlamakla görevli değildir.

Çocuğa:

sevgi, güven, ahlak, sorumluluk ve doğruyu arama bilinci de kazandırmalıdır.

Çocuğu sürekli korkutarak yetiştirmek yerine, doğruyu anlayabilecek bir bilinç geliştirmesine yardımcı olmak gerekir.

Çocuk hata yaptığında aşağılanmamalıdır.

Hatası açıklanmalı ve doğru davranışı öğrenmesine yardım edilmelidir.

11. EĞİTİM HAKKI

Her insan bilgi edinme ve öğrenme hakkına sahiptir.

Eğitim yalnızca meslek sahibi olmak için değildir.

Eğitim insanın:

düşünmesini,
sorgulamasını,
doğru ile yanlışı ayırt etmesini,
kendi yeteneklerini keşfetmesini,
topluma faydalı olmasını

sağlamalıdır.

Povyades anlayışında bilgi insanı kibirli hâle getirmek için değil, daha bilinçli hâle getirmek için kullanılmalıdır.

12. BİLGİYE ULAŞMA HAKKI

İnsan doğru bilgiye ulaşabilmelidir.

Bilgiyi bilerek saklamak, yanlış bilgi yaymak veya insanları bilinçli olarak kandırmak ciddi bir ahlaki sorumluluk doğurabilir.

Özellikle toplum üzerinde etkili olan insanların bilgi konusunda daha dikkatli olması gerekir.

Çünkü yanlış bilgi:

insanın kararlarını, hayatını ve başkalarıyla ilişkisini etkileyebilir.

Bu nedenle Povyades anlayışında:

Bilgi bir güçtür; güç ise sorumluluk getirir.

13. ÖZEL HAYAT VE MAHREMİYET

Her insanın özel hayatına saygı gösterilmelidir.

Bir insanın:

özel konuşmaları,
aile hayatı,
kişisel alanı,
özel bilgileri

izinsiz şekilde açığa çıkarılmamalıdır.

Bir insanın özel hayatını başkalarını küçük düşürmek veya ona zarar vermek amacıyla kullanmak ahlaki değildir.

Merak, başkasının mahremiyetini ihlal etme hakkı vermez.

14. İFADE ÖZGÜRLÜĞÜ

İnsan düşüncesini ifade edebilmelidir.

Eleştirebilmelidir.

Soru sorabilmelidir.

Yanlış gördüğü bir davranışı dile getirebilmelidir.

Ancak ifade özgürlüğü de sorumluluk taşır.

İnsan:

bilerek yalan söylememeli,
iftira atmamalı,
insanları hedef göstermemeli,
sırf zarar vermek amacıyla nefret yaymamalıdır.

Bu nedenle:

Özgürce konuşmak, söylediğinin hiçbir sonucundan sorumlu olmamak anlamına gelmez.

15. ADALET HAKKI

Her insan adil muamele görme hakkına sahiptir.

Bir insan hakkında karar verilirken:

deliller,
olayın şartları,
niyet,
zarar,
sorumluluk

dikkate alınmalıdır.

Sırf zengin veya güçlü olduğu için bir insanın suçu görmezden gelinmemelidir.

Sırf fakir veya güçsüz olduğu için de bir insan haksız yere cezalandırılmamalıdır.

Adalet, kişinin kim olduğuna değil, ne yaptığına bakmalıdır.

16. MASUMİYET VE SUÇLAMA

Bir insanı kanıt olmadan suçlamak doğru değildir.

İftira, insanın onuruna ve toplumdaki güvene zarar verir.

Bu nedenle Povyades ahlakında:

“Duydum.”

demek,

“Gerçektir.”

demek değildir.

İnsan duyduğu bilgiyi araştırmalıdır.

Bir insan hakkında kesin bilgi sahibi olmadan hüküm vermemelidir.

17. MÜLKİYET HAKKI

İnsanın emeğiyle kazandığı mala sahip olma hakkı vardır.

Ancak mülkiyet hakkı sınırsız değildir.

İnsan malını kullanabilir.

Fakat başkasının hakkını çiğneyerek mal edinmemelidir.

Hırsızlık, dolandırıcılık, gasp ve haksız kazanç Povyades ahlakına aykırıdır.

Ayrıca insan sahip olduğu malın kendisini başkalarından üstün hâle getirmesine izin vermemelidir.

18. ÇALIŞMA VE EMEK

İnsanın emeğinin karşılığını alma hakkı vardır.

Bir insanın emeğini sömürmek, hakkını vermemek veya onu çaresizliğinden yararlanarak kullanmak haksızlıktır.

Çalışan insan yalnızca ekonomik bir araç değildir.

Onun emeği, zamanı ve insanlık onuru vardır.

Bu nedenle işveren de çalışan da birbirlerine karşı sorumluluk taşır.

19. YOKSULLARA KARŞI SORUMLULUK

Povyades Dini'nde insan yalnızca:

“Benim param.”

diyerek toplumsal sorumluluğunu tamamen ortadan kaldıramaz.

Elbette insanın kazandığı mal üzerinde hakkı vardır.

Fakat toplumdaki güçsüz insanların tamamen unutulması ahlaki değildir.

İhtiyaç sahibine yardım etmek, dayanışma göstermek ve insanların temel ihtiyaçlarını karşılayabilmelerine destek olmak insanın önemli erdemlerinden biridir.

Yardım:

üstünlük gösterisi olarak değil, insanlık sorumluluğu olarak yapılmalıdır.

20. SAĞLIK VE BEDEN ÜZERİNDE SORUMLULUK

İnsan kendi bedenine de saygı göstermelidir.

Kendi bedenini bilinçli biçimde tehlikeye atmak, yaşamını değersiz görmek ve kendisine zarar veren davranışları sürekli hâle getirmek ruhsal ve ahlaki açıdan sorgulanmalıdır.

İnsan bedenini yalnızca kendi malı gibi değil, kendisine emanet edilmiş bir yaşam aracı olarak görebilir.

Aynı şekilde başkasının bedenine izinsiz zarar vermek de kabul edilemez.

21. ŞİDDETTEN KORUNMA HAKKI

Hiçbir insan sırf güçlü olduğu için başka bir insana şiddet uygulama hakkına sahip değildir.

Aile içinde,

iş yerinde,

toplumda,

yönetimde

veya başka herhangi bir alanda şiddet normalleştirilmemelidir.

Özellikle güçsüz insanların korunması toplumun önemli sorumluluklarından biridir.

22. KADIN VE ERKEĞİN İNSANLIK DEĞERİ

Kadın ve erkek farklı özelliklere sahip olabilir.

Fakat insanlık değeri bakımından birbirlerinden üstün değildir.

Kadın da erkek de:

saygı,
güvenlik,
eğitim,
mülkiyet,
çalışma,
düşünce,
inanç,
adalet

haklarına sahiptir.

Hiçbir insan sırf cinsiyeti nedeniyle aşağılanmamalıdır.

Aile içinde de taraflardan biri diğerinin sahibi değildir.

Eş olmak, birbirine hükmetmek değil; birbirine eşlik etmektir.

23. YAŞLILARIN HAKLARI

Yaşlı insanlar toplum için yük olarak görülmemelidir.

Yaşlanmak insanın değerini azaltmaz.

Yaşlıların:

saygı görme,
güvenli yaşama,
bakım alma,
toplumdan dışlanmama,
mümkün olduğu ölçüde kendi kararlarını verebilme

hakları vardır.

Aile ve toplum, yaşlı insanlara karşı vefa göstermelidir.

24. ENGELLİ İNSANLARIN HAKLARI

Bir insanın fiziksel veya zihinsel farklılığı onun insanlık değerini azaltmaz.

Toplum, engelli insanların hayatın dışında kalmaması için gerekli imkânları oluşturmalıdır.

Eğitim,

çalışma,

ulaşım,

sosyal yaşam

ve karar süreçlerine katılım mümkün olduğunca erişilebilir hâle getirilmelidir.

Farklılık, değersizlik değildir.

25. HAYVANLARIN VE DOĞANIN KORUNMASI

İnsan yalnızca diğer insanlara karşı sorumlu değildir.

Yaratılışın diğer canlılarına ve doğaya karşı da sorumluluğu vardır.

Hayvanlara gereksiz yere eziyet etmek, doğayı bilinçli olarak yok etmek ve kaynakları israf etmek insanın sorumluluğunu ihlal eder.

İnsan doğanın efendisi gibi değil, yaratılışın sorumlu bir parçası gibi davranmalıdır.

26. DİNİ VE TOPLUMSAL BASKIYA KARŞI SORUMLULUK

Bir insanın dini inancını veya dünya görüşünü başkasına zorla kabul ettirmeye çalışması doğru değildir.

İnsan:

anlatabilir,

ikna etmeye çalışabilir,

örnek olabilir.

Ama zorlayamaz.

Çünkü gerçek yöneliş özgür iradeyle gerçekleşmelidir.

Bu nedenle Povyades toplumu içinde dini makamların veya güçlü kişilerin insanları korkutarak, tehdit ederek veya baskı altında tutarak inanç oluşturmaya çalışması kabul edilmemelidir.

27. YÖNETİCİLERİN SORUMLULUKLARI

Yönetici olmak bir ayrıcalık olduğu kadar büyük bir sorumluluktur.

Bir yönetici:

adil olmalı,
halkın hakkını korumalı,
gücünü kişisel çıkar için kullanmamalı,
yolsuzluktan uzak durmalı,
eleştiriye açık olmalı,
hesap verebilmeli,
güçsüzleri korumalıdır.

Yönetici:

“Ben istediğimi yaparım.”

diyemez.

Çünkü yönetme yetkisi insanlara hükmetmek için değil, topluma hizmet etmek için kullanılmalıdır.

28. HALKIN YÖNETİCİLERE KARŞI SORUMLULUĞU

Sorumluluk yalnızca yöneticilerde değildir.

Halk da:

yasalara uymalı,
başkalarının haklarına saygı göstermeli,
kamu malını korumalı,
haksızlığa ortak olmamalı,
yanlış gördüğü uygulamaları barışçıl biçimde eleştirebilmelidir.

İyi toplum, yalnızca iyi yöneticilerle değil, sorumlu vatandaşlarla da oluşur.

29. SAVAŞ VE BARIŞ

Barış, Povyades ahlakında temel bir değerdir.

Savaş insan hayatını, aileleri, toplumları ve doğayı büyük ölçüde etkiler.

Bu nedenle savaş bir güç gösterisi olarak görülmemelidir.

Bir çatışma ortaya çıktığında öncelik:

barışçıl çözüm,

diyalog,

uzlaşma

adalet

olmalıdır.

Savunma zorunluluğu ortaya çıktığında bile masum insanların korunması temel sorumluluklardan biridir.

30. İNTİKAM YERİNE ADALET

İnsan haksızlığa uğradığında hakkını arayabilir.

Ancak hakkını aramak ile intikam almak aynı şey değildir.

Adalet:

“Doğru olan yerine gelsin.”

der.

İntikam ise:

“O da benim çektiğimi çeksin.”

diyebilir.

Povyades ahlakında insanın görevi kötülüğü çoğaltmak değil, adaleti korumaktır.

31. İNSANIN BAŞKALARINA KARŞI EN TEMEL SORUMLULUĞU

İnsan kendisine yapılmasını istemediği kötülüğü başkasına yapmamalıdır.

Bu ilke insan haklarının en sade ahlaki temellerinden biridir.

Kendisi:

saygı görmek istiyorsa → saygı göstermeli.

adil davranılmasını istiyorsa → adil davranmalı.

özgür olmak istiyorsa → başkasının özgürlüğüne saygı göstermeli.

hakkının korunmasını istiyorsa → başkasının hakkını korumalı.

32. HAK VE SORUMLULUK BİRBİRİNDEN AYRILAMAZ

Povyades Dini'nde insan haklarını anlamanın en önemli yollarından biri şudur:

Hak sahibi olmak, sorumluluktan kurtulmak değildir.

Örneğin insanın ifade özgürlüğü vardır.

Ama başkasına iftira atmama sorumluluğu da vardır.

İnsanın mülkiyet hakkı vardır.

Ama başkasının malına zarar vermeme sorumluluğu da vardır.

İnsanın özgürlük hakkı vardır.

Ama başkasının özgürlüğünü yok etmeme sorumluluğu da vardır.

İnsanın yaşama hakkı vardır.

Ama başkasının yaşamına zarar vermeme sorumluluğu da vardır.

Bu nedenle:

Haklar insanın alanını korur; sorumluluklar başkasının alanını korur.

33. BİR İNSAN HAKKI İHLAL ETTİĞİNDE NE YAPILMALIDIR?

Öncelikle haksızlık durdurulmalıdır.

Sonra mağdurun hakkı korunmalıdır.

Ardından olay adil biçimde değerlendirilmelidir.

Haksızlığı yapan kişi:

sorumluluğunu kabul etmeli,
zararı telafi etmeli,
gerekiyorsa adalet karşısında hesap vermeli,
aynı davranışı tekrar etmemek için değişmelidir.

Böylece adalet ve arınma birlikte işletilebilir.

34. HAKLARIN SINIRI NEDİR?

Her insanın hakkı vardır.

Fakat hiçbir hak sınırsız değildir.

Bir insanın hakkı, başka bir insanın temel hakkını yok edecek biçimde kullanılamaz.

Örneğin:

“Ben özgürüm.”

diyerek başka bir insanı köleleştirmek özgürlük değildir.

“Benim malım.”

diyerek başkasının hakkını gasp etmek mülkiyet hakkı değildir.

“Ben istediğimi söyleyebilirim.”

diyerek bilerek iftira atmak ifade özgürlüğünün korunması gereken özü değildir.

Hak, sorumlulukla birlikte anlam kazanır.

35. POVYADES İNSAN HAKLARININ TEMEL İLKELERİ

Povyades Dini'nde insan hakları ve sorumlulukları şu temel ilkeler altında özetlenebilir:

1. Her insan Yaradan tarafından yaratılmış değerli bir ruhtur.

2. Hiçbir insan sırf sahip olduğu güç nedeniyle başka bir insandan daha değerli değildir.

3. Her insan yaşama hakkına sahiptir.

4. Her insan insanlık onuruna sahiptir.

5. Her insan özgür iradesine saygı gösterilmesini hak eder.

6. İnsan düşünce ve inanç konusunda özgür olmalıdır.

7. Hiç kimse inancını zorla başkasına kabul ettirmemelidir.

8. Her insan adil muamele görmelidir.

9. Her insanın özel hayatına saygı gösterilmelidir.

10. Her insan eğitim ve bilgiye ulaşma imkânına sahip olmalıdır.

11. Çocuklar özel olarak korunmalıdır.

12. Kadın ve erkek insanlık değeri bakımından eşittir.

13. Yaşlılar ve engelli insanlar toplumdan dışlanmamalıdır.

14. İnsan emeğine ve mülkiyetine saygı gösterilmelidir.

15. Güç sahibi olan, gücünü sorumlulukla kullanmalıdır.

16. İnsan başkasının hakkını kendi hakkı kadar önemsemelidir.

17. Hayvanlara ve doğaya gereksiz zarar verilmemelidir.

18. Haksızlık karşısında adalet aranmalıdır.

19. İntikam yerine adalet tercih edilmelidir.

20. İnsan haklarının korunması yalnızca devletin veya yöneticilerin değil, bütün insanların sorumluluğudur.

36. İNSANIN KENDİSİNE SORMASI GEREKEN SORULAR

Povyades insanı zaman zaman kendisine şu soruları sormalıdır:

Ben başkasının hakkına saygı gösteriyor muyum?

Gücüm varsa bunu nasıl kullanıyorum?

Benden daha güçsüz bir insana nasıl davranıyorum?

Bir insanı sırf farklı olduğu için küçümsüyor muyum?

Bir çocuğun hakkını gerçekten koruyor muyum?

Yaşlılara ve ihtiyaç sahiplerine nasıl davranıyorum?

Başkasının özel hayatına saygı gösteriyor muyum?

Düşüncesi benimkinden farklı olan bir insana tahammül edebiliyor muyum?

Haksızlık gördüğümde susuyor muyum?

Kendi hakkımı savunurken başkasının hakkını çiğniyor muyum?

Özgürlüğümü başkalarının özgürlüğünü yok etmek için kullanıyor muyum?

Yaradan'ın yarattığı canlılara ve doğaya karşı sorumluluğumu yerine getiriyor muyum?

37. İNSAN HAKLARININ EN BÜYÜK SINAVI: GÜÇ

İnsan hakları en çok güç ilişkilerinde sınanır.

Güçlü olanın güçsüz olana nasıl davrandığı, toplumun ahlaki seviyesini gösterir.

Bir yönetici halkına nasıl davranıyor?

Bir işveren çalışanına nasıl davranıyor?

Bir yetişkin çocuğa nasıl davranıyor?

Bir çoğunluk azınlığa nasıl davranıyor?

Bir zengin fakire nasıl davranıyor?

Bir güçlü güçsüze nasıl davranıyor?

Bu soruların cevapları toplumun gerçek ahlakını ortaya çıkarır.

Çünkü insanın karakteri yalnızca kendisinden güçlü insanlara karşı davranışında değil, kendisinden güçsüz insanlara karşı davranışında da ortaya çıkar.

38. İNSAN HAKLARI VE RUHSAL YOLCULUK

Povyades Dini'nde insan haklarına saygı göstermek yalnızca toplumsal bir zorunluluk değildir.

Aynı zamanda ruhsal bir sorumluluktur.

Bir insanın hakkını korumak:

adaleti seçmektir.

Bir insana yardım etmek:

merhameti seçmektir.

Bir insanın özgürlüğüne saygı göstermek:

başkasının iradesini tanımaktır.

Haksızlıktan uzak durmak:

kendi ruhunu karanlıktan korumaktır.

Bu nedenle insan hakları ile ruhsal arınma arasında güçlü bir bağ vardır.

39. EN TEMEL İLKE: İNSANI ARAÇ DEĞİL, İNSAN OLARAK GÖRMEK

Povyades ahlakının en önemli ilkelerinden biri şu olabilir:

Hiçbir insan başka bir insanın çıkarı için kullanılacak bir araç değildir.

Bir insan para kazanmak için kullanılmamalıdır.

Bir insan siyasi güç elde etmek için kullanılmamalıdır.

Bir insan dini otorite oluşturmak için kullanılmamalıdır.

Bir insan korku yaratmak için kullanılmamalıdır.

Bir insan başkasının egosunu büyütmek için kullanılmamalıdır.

İnsan, insan olduğu için saygıyı hak eder.

SONUÇ: HAKLARIN KORUNDUĞU, SORUMLULUĞUN YAŞANDIĞI BİR DÜNYA

Povyades Dini'nde insan hakları, insanın Yaradan tarafından yaratılmış değerli bir ruh olması anlayışından doğar.

İnsan yaşama hakkına sahiptir.

Onur hakkına sahiptir.

Özgür olma hakkına sahiptir.

Düşünme ve inanma hakkına sahiptir.

Adalet görme hakkına sahiptir.

Eğitim alma hakkına sahiptir.

Özel hayatına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

Çocukların korunmaya hakkı vardır.

Yaşlıların ve güçsüzlerin korunmaya hakkı vardır.

Fakat bütün bu hakların yanında insanın büyük sorumlulukları da vardır.

İnsan başkasının yaşamına saygı göstermelidir.

Başkasının özgürlüğünü korumalıdır.

Başkasının hakkını çiğnememelidir.

Gücünü kötüye kullanmamalıdır.

Haksızlığa ortak olmamalıdır.

Doğayı ve canlıları korumalıdır.

İhtiyaç sahibine yardım etmelidir.

Çocukları korumalıdır.

Yaşlılara saygı göstermelidir.

Ve en önemlisi:

Kendisi için istediği hakkı başkası için de istemelidir.

Çünkü Povyades anlayışında insan haklarının özü yalnızca:

“Benim hakkım var.”

demek değildir.

Daha büyük olan şudur:

“Benim hakkım olduğu gibi, karşımdaki insanın da hakkı var.”

İnsan bunu gerçekten anlayabildiğinde, hak kavramı bencilliğin aracı olmaktan çıkar ve adaletin temeline dönüşür.

İnsan haklarının en yüksek amacı, herkesin istediğini yapabildiği bir dünya oluşturmak değildir.

Asıl amaç:

insanın özgürlüğünü korurken başkasının özgürlüğünü yok etmediği,

gücünü kullanırken güçsüzü ezmediği,

hakkını savunurken başkasının hakkını çiğnemediği,

adaleti ararken merhameti kaybetmediği

bir dünya oluşturmaktır.

Ve bütün bunların temelinde tek bir anlayış vardır:

“Karşındaki insan da Yaradan’ın yarattığı bir ruhtur.”

Bu nedenle bir insanın hakkını korumak, yalnızca o insana karşı değil, Yaradan’ın yaratılışına karşı duyulan saygının da bir göstergesidir.

İnsan haklarını koruyan kişi yalnızca iyi bir vatandaş olmaz.

Aynı zamanda kendi ruhunun yönünü de iyiliğe çevirmiş olur.

Çünkü insanın Yaradan'a yönelişi yalnızca sözlerinde değil;

insana nasıl davrandığında da ortaya çıkar.

Sonsuz ve Tek Olan Yaradan’ın izniyle…

Povyaden razı olsun.

Sayfalar

27 Ağustos 2026 Perşembe