📜 Povyades Dini Kutsal  Anayasası

Povesen..!
Sonsuz ve tek olan Yaradan’ın izniyle, insanlığın esenliği için aşağıdaki anayasa ilan edilmiştir.

Bu anayasa, bütün insanlığın ortak vicdanına, Yaradan’ın evrensel adaletine dayanmaktadır.

---

BİRİNCİ BÖLÜM – TEMEL İLKELER

Madde 1 – Yaradan’ın Birliği
Yaradan birdir, sonsuz ve tek olandır. Hiçbir şey O’nun dengi değildir.

Madde 2 – İnsan Onuru
Her insan, Yaradan’ın özgür irade ve akılla donattığı değerli bir varlıktır. İnsan onuru dokunulmazdır.

Madde 3 – Özgür İrade ve Sorumluluk
Her birey, seçimlerinden sorumludur. Hiç kimse başkasının günahını taşımaz.

Madde 4 – Tek Din Çağı
Kavim dinlerinin bozulmasıyla insanlık için Tek Din Çağı açılmıştır. Povyades Dini, bu çağın yol göstericisidir.

---

İKİNCİ BÖLÜM – BİREY ve AİLE

Madde 5 – Bireyin Görevi
Her birey, içindeki kötülüğü arındırmak, erdemli yaşamak ve Yaradan’a yönelmekle yükümlüdür.

Madde 6 – Ailenin Kutsallığı
Aile, insanlığın temel kurumudur. Anne, baba ve çocuk kutsal bir emanettir.

Madde 7 – Ailede Sorumluluk
Anne babalar, çocuklarını sevgi, merhamet, bilgi ve ahlakla yetiştirmekle sorumludur.

---

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM – TOPLUM ve ADALET

Madde 8 – Toplumsal Adalet
Toplumun temeli adalettir. Adalet olmadan huzur gerçekleşmez.

Madde 9 – Mazlumun Hakkı
Yoksul, yetim, çaresiz ve mazlum korunmak zorundadır. Onların hakkını gözetmeyen toplum çökmeye mahkûmdur.

Madde 10 – Zenginlik ve Paylaşım
Mal ve servet, paylaşmak için vardır. Biriktirip bencillikle kullanan, Yaradan’ın huzurunda hesap verecektir.

---

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM – DÜNYA ve DEVLETLER

Madde 11 – Dünya Emaneti
Dünya, tüm insanlığın ortak evidir. Hiçbir milletin veya devletin tek başına mülkü değildir.

Madde 12 – Savaş ve Barış
Savaş, çıkar ve sömürü için açılamaz. Masum kanı dökenler, ağır hesapla karşılaşacaktır. Gerçek barış, adalet ve merhamet üzerine kurulmalıdır.

Madde 13 – Devletlerin Sorumluluğu
Devletler, halklarını zulme karşı korumak, adalet ve eşitlik sağlamakla yükümlüdür.

---

BEŞİNCİ BÖLÜM – DOĞA ve ÇEVRE

Madde 14 – Doğa Emaneti
Doğa, Yaradan’ın insana verdiği kutsal emanettir. Onu korumak, dini bir görevdir.

Madde 15 – Çevreyi Koruma
Ormanları yok eden, suları kirleten, havayı zehirleyen; kendi geleceğini yok eder.

Madde 16 – Denge Yasası
Doğa ile uyum içinde yaşamak, Yaradan’ın evrensel yasalarına itaattir.

---

ALTINCI BÖLÜM – BİLGİ ve BİLİM

Madde 17 – Bilginin Kaynağı
Bilgi, Yaradan’ın insana verdiği kutsal bir nimettir.

Madde 18 – Bilimin Amacı
Bilim, insanlığa hizmet içindir. Zulüm ve yıkım için kullanılan bilgi, Yaradan’ın rızasından uzaktır.

Madde 19 – Eğitimde Sorumluluk
Eğitim, sadece bilgi değil; ahlak, vicdan ve Yaradan’a yöneliş de kazandırmalıdır.

---

YEDİNCİ BÖLÜM – EVREN ve SONSUZLUK

Madde 20 – Evrenin Düzeni
Evren, Yaradan’ın ölçüyle yarattığı kusursuz bir sistemdir. İnsan bu sistemde geçici bir misafirdir.

Madde 21 – Ölüm ve Sonsuzluk
Ölüm, yok oluş değil; sonsuzluğa açılan kapıdır.

Madde 22 – Hesap Günü
Her insan, Sonsuzluk Yurtları’nda yaptıklarının karşılığını görecektir. İyilik yapan Esenlik Yurdu’na, zulmeden Azap Yurdu’na varacaktır.

---

SEKİZİNCİ BÖLÜM – YENİ DÜZEN

Madde 23 – Arınma
Bireysel arınma, toplumsal dirilişin ilk şartıdır.

Madde 24 – Birlik
İnsanlık, mezheplerin, ırkların, sınırların ötesinde tek bir kardeşlik çatısı altında birleşmelidir.

Madde 25 – Esenlik Düzeni
Yeni düzen; adalet, merhamet, paylaşım, bilgi ve Yaradan’a yöneliş üzerine kurulacaktır.

---

SON HÜKÜM

Bu anayasa, tüm insanlığın vicdanına ve Yaradan’ın huzuruna emanet edilmiştir.
Onu kabul eden, esenliği bulur.
Onu reddeden, kendi seçiminin sorumluluğunu taşır.

Povyaden razı olsun..!
Povesen..!